عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، و کاخ سفید روز چهارشنبه اعلام کردند که ایران و ایالات متحده پس از روزها گزارش‌های ضدونقیض در مورد زمان، مکان و نحوه برگزاری گفتگوها، روز جمعه برای دور جدیدی از مذاکرات در عمان دیدار خواهند کرد.

اختلاف قیمت سوخت با کشورهای همسایه سال‌هاست قاچاق فرآورده‌های نفتی را به یکی از چالش‌های جدی اقتصاد و امنیت انرژی کشور تبدیل کرده است. در این میان، دولت چهاردهم با تمرکز بر توسعه سامانه‌های هوشمند، پایش لحظه‌ای زنجیره تأمین و تشدید نظارت بر مصرف‌کنندگان عمده، رویکردی فعال و داده‌محور را برای مقابله با قاچاق سوخت در پیش گرفته؛ رویکردی که نشانه‌های آن در کاهش مصرف نفت‌گاز، افزایش شفافیت و شناسایی شبکه‌های متخلف قابل مشاهده است.

روایت صنعت نفت ایران در چهل‌وهفتمین سالگرد انقلاب اسلامی را نه در قالب آمارهای خشک اداری، بلکه باید در نفس‌های گرم مردان و زنانی جست‌وجو کرد که در سال‌های سخت جنگ و محاصره‌های تحریمی، با ازخودگذشتگی و پایمردی، چراغ تولید و صادرات نفت را خاموش نگذاشتند. آنان بی‌نیاز از حضور بیگانگان، حیات اقتصادی کشور را با تداوم جریان نفت تضمین کردند.

نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از توقیف دو شناور قاچاق سوخت در حوالی جزیره فارسی توسط پاسداران منطقه دوم امام حسن مجتبی (ع) این نیرو خبر داد.

رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، یک ماه پس از سقوط نیکلاس مادورو، با مدیران دو شرکت بزرگ نفتی اسپانیا و فرانسه دیدار کرد تا همکاری‌های انرژی کشور را گسترش دهد و سرمایه‌گذاری خارجی در بخش نفت را افزایش دهد.

صنعت برق ایران نتوانسته ظرفیت تولید را متناسب با نیاز رو به رشد کشور افزایش دهد. انحصار دولتی، سیاست‌های ناکارآمد اقتصادی و موانع سرمایه‌گذاری، این بخش را در آستانه بحران عمیق‌تری قرار داده است. این وضعیت نه تنها رفاه شهروندان را تهدید می‌کند، بلکه رشد اقتصادی را فلج کرده و صنایع را به کاهش تولید یا تعطیلی واداشته است.

دو نفتکش که به اتهام عملیات رفع تحریمی انتقال نفت کشتی به کشتی (STS) در آب‌های مالزی توقیف شده بودند، رفع توقیف شدند.

سطح ذخایر نفت‌گاز نیروگاه‌ها برای نخستین‌ بار در تاریخ کشور به بیش از ۳ میلیارد و ۴۰۰ میلیون لیتر (معادل بیش از ۹۰ درصد پرشدگی مخازن نیروگاهی) در آبان امسال رسید که این مقدار ذخیره، در مقایسه با بیشینه ذخایر ثبت‌شده در سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۲، به‌ترتیب ۸۶ درصد و ۶ درصد افزایش نشان می‌دهد.

براساس ردیابی های نفتکش های جهان محموله های نفتی که از ایران، روسیه و ونزوئلا به چین وارد میشوند 25 درصد از کل واردات نفت این کشور را شامل میشوند. این سه کشور هر سه تحت تحریم های آمریکا قرار دارند و ناچار هستند نفت خود را ارزان تر از بازار اصلی به چین بفروشند. آنطور که رویترز گزارش می کند این تحریم ها در سال گذشته توانسته ده میلیارد دلار به چین منفت برساند.

مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) در گزارشی فوری از وقوع یک حادثه امنیتی جدی در ۱۶ مایل دریایی شمال سواحل عمان خبر داد.

مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی با اعلام بهره‌برداری از چند طرح مهم تولیدی و زیرساختی صنعت پتروشیمی همزمان با دهه فجر انقلاب اسلامی گفت: با افتتاح این طرح‌ها می‌توان «۱۰۰ میلیون تنی شدن صنعت پتروشیمی» را جشن گرفت.

بارش‌های تهران در مقایسه با مدت مشابه سال قبل کاهش 43 درصدی و در مقایسه با سال‌های نرمال افت 65 درصدی دارد.

مدیر بهینه‌سازی مصرف انرژی شرکت ملی صنایع پتروشیمی گفت: الگویی که برای کاهش مصرف ۱۰ درصدی انرژی طراحی شده بود، آرام‌آرام در حال تحقق است و مردم مؤثرترین نقش را در مصرف آگاهانه و کاهش اتلاف انرژی دارند. ​

رویترز روز دوشنبه گزارش داد که پالایشگاه‌های چینی مستقل معروف به تی‌پات‌ها، در حال خرید نفت خام ایران هستند تا کمبود عرضه ونزوئلا را پس از تحولات اخیر این کشور آمریکای جنوبی، جبران کنند.

صنعت نفت ایران در دولت چهاردهم، تنها یک دوره عبور از تنگنا یا مدیریت حداقلی را تجربه نکرده است؛ بلکه وارد مرحله‌ای تازه از بازتعریف نقش خود در اقتصاد ملی، امنیت انرژی و معادلات منطقه‌ای شده است. ثبت رکوردهای جدید در تولید نفت و گاز، امضای قراردادهای راهبردی چند ده میلیارد دلاری، آغاز پروژه‌های سرنوشت‌ساز در میادین مشترک، اصلاح فرآیندهای فرسایشی سرمایه‌گذاری و عبور موفق از شرایط بحرانی، تصویری نسبتا روشن از عملکرد شرکتی ترسیم می‌کند که همچنان ستون فقرات اقتصاد ایران به‌شمار می‌رود: شرکتی به نام «شرکت ملی نفت ایران».

در شرایطی که تولید نفت خام ایران در سال ۱۴۰۴ به سطوح حدود ۳.۳ تا ۳.۴۵ میلیون بشکه در روز رسیده و ادعا شده صادرات نیز در برخی ماه‌ها رکوردهای هفت‌ساله را شکسته، مصوبه اخیر شورای اقتصاد برای فشارافزایی پارس جنوبی، توسعه سپهر و جفیر و تسریع میدان آزادگان، امیدهایی برای جبران افت گاز و افزایش تولید ایجاد کرده است. با این حال، نیاز به سرمایه‌گذاری‌های سنگین در حالی که جذب سرمایه خارجی تقریباً غیرممکن است، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا این طرح‌ها فراتر از وعده‌های خوش‌بینانه خواهند رفت یا مانند بسیاری از پروژه‌های گذشته، در چرخه تأخیر و ناکارآمدی گرفتار می‌شوند؟